Ocac.go.th


เมื่อต้นไม้ – ใบหญ้า กลายเป็นงานศิลปะของ แซน สุวัลญา ศักดิ์สมบัติ
จำนวนผู้เยี่ยมชม 451 คน
  •  เมื่อต้นไม้ – ใบหญ้า กลายเป็นงานศิลปะของ

     

    แซน สุวัลญา ศักดิ์สมบัติ

     

     

    Text: อุษาวดี ศรีทอง
    ความมั่นคงในชีวิตดูจะเป็นสิ่งที่มนุษย์หลายคนเสาะแสวงหา ยิ่งเมื่ออายุเลยวัยเบญจเพส ความกังวลต่อเรื่องดังกล่าวย่อมมีมากขึ้นเช่นกัน นั่นเองที่ทำให้พนักงานเงินเดือนที่ต้องเครียดกับงานอย่างหามรุ่งหามค่ำ ทั้งเต็มไปด้วยภาระหน้าที่ เช่น การผ่อนบ้าน ผ่อนรถ เงินเดือนของลูก ๆ และภรรยา ที่ปะดังปะเดเข้ามา จนแทบกระดิกตัวออกจากกรอบเดิม ๆ ไม่ได้ ทำให้ในท้ายที่สุดมนุษย์ผู้นั้นก็ติดอยู่กับกับดักชีวิตอย่างไม่ทันรู้ตัว
    การสลัดออกจากกรอบเดิม ๆ ยอมละทิ้งความมั่นคงในอาชีพอย่าง แม่พิมพ์ของชาติ คือสิ่งที่ แซน สุวัลญา ศักดิ์สมบัติ ศิลปินผู้หลงใหลงานฝีมือและภาพประกอบที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตของเธอผสมกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ แซนจึงเลือกเดินทางมาแสวงหาความสมดุลของชีวิตในมหาวิทยาลัยใต้ร่มไม้ (วิศวภารตี ศานตินิเกตัน) ณ ประเทศอินเดีย
    ซึ่งแน่นอนที่การเดินทางมาประเทศอินเดียนั้นไม่ง่ายเลยสำหรับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ต้องแบกความห่วงใยจากญาติมิตร รวมถึงการเก็บหอมรอมริบเพื่อมาศึกษาต่อปริญญาโทด้วยตนเอง ณ อินเดีย แซนจึงได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ทั้งการปลูกผักทานเอง ลด ละ เลิก เนื้อสัตว์ทุกชนิด รวมถึงการปรับตัวต่อความไม่คุ้นชินในพื้นที่ ภาษา และวัฒนธรรม ทำให้ช่วงแรกของการเดินทางมาเมืองไกลบ้านนั้นใช้ชีวิตไม่ง่ายเลย
    ในทุกวันแซนจึงแสวงหากิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการเรียนและทำความเข้าใจในชีวิตพื้นฐานของมนุษย์ ด้วยการออกเดินทางเพียงลำพังไปในหมู่บ้านเพื่อพบปะชาวบ้านและเรียนรู้กระบวนการทำสีธรรมชาติ รวมถึงงานฝีมือแบบช่างพื้นถิ่น ซึ่งภาษาที่ใช้ส่วนใหญ่นอกจากภาษาอังกฤษ และอินดี ซึ่งเป็นภาษาราชการของประเทศอินเดียแล้ว แซนยังได้เรียนรู้ภาษา เบงกาลี ซึ่งเป็นภาษาพื้นถิ่นที่ชาวบ้านในรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดียใช้กัน
    สิ่งที่แซนได้รับจึงไม่ใช่แค่แนวคิดในการทำงานศิลปะที่ต้องการบันทึกภาพบุคคลต่าง ๆ ที่เธอค้นพบจากสีและหมึกธรรมชาติ รวมถึงวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เธอทำขึ้น เช่น พู่กัน ดินสอ กระดาษ หรือแม้กระทั่งผ้าย้อมสีธรรมชาติที่จะใช้รองรับลายเส้นตามจินตนาการของเธอลงไป
    ดังนั้นการเดินทางท่องเที่ยวไปยังเมืองต่าง ๆ เหนือจรดใต้ของอินเดีย ได้ทำให้แซน สุวัลญา พบเห็นกลุ่มคนชาติพันธุ์ที่แตกต่างในประเทศนี้ ทุกสถานที่ที่เธอเดินทางไปยังได้มีการแลกเปลี่ยนมุมมองความคิดกับผู้คนในพื้นที่นั้น ผ่านการสลับกันวาดภาพในผืนผ้าและกระดาษจากสีและหมึกธรรมชาติที่เธอเตรียมไป เช่นสีแดง ซึ่งได้จากชาด รากยอป่า และ ครั่ง สีน้ำเงินซึ่งได้จากคราม ห้อม และ โหวด สีเหลือง ซึ่งได้จาก ขมิ้น แก่นขนุน ทองกวาว ดาวเรือง ลูกสมอ และดินเหลือง สีเขียว ซึ่งได้จากใบของกะหล่ำปลีและใบถั่ว สีม่วงที่ได้จากลูกหว้าและผลของมะม่วงหาวมะนาวโห่ สีส้มที่ได้จากดอกแคแสด และ สีดำซึ่งได้จากเขม่าเตาฟืน
    ซึ่งกระบวนการทำงานของแซน สุวัลญา จึงไม่ใช่แค่การบันทึกภาพบุคคลต่าง ๆ แบบภาพเหมือนแต่มันยังเป็นศิลปะแนวความคิด ที่ใช้ทุกการดำเนินชีวิตของเธอกับคนรอบข้างให้สอดคล้องและกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน เช่นในผลงาน “Exchange Memories” โครงการศิลปะที่แซนได้บันทึกภาพความทรงจำของกลุ่มเพื่อนด้วยสีธรรมชาติลงบนโปสการ์ด ก่อนจะส่งต่อความผูกพันนั้นทางไปรษณีย์ยังเพื่อน ๆ ของเธอที่ล้วนแล้วแต่สำเร็จการศึกษาและแยกย้ายกันไปตามเมืองและประเทศต่าง ๆ รวมถึงการสร้างงานปักและย้อมผ้าสีธรรมชาติ ที่เธอได้ใช้ตนเองเป็นเสมือนตัวละครหลักที่สวมใส่ชุดจากสีและผ้าที่เธอทำขึ้นไปยังพื้นที่ต่าง ๆ เสมือนการนำพาความคิดที่เธอมีต่อธรรมชาติและสิ่งธรรมดาสามัญให้ปรากฏโฉมในรูปของงานศิลปะการแสดงสด สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้คือสิ่งที่แซน สุวัลญา ทำเรื่อยมาเพื่อหาคำตอบให้กับความใคร่รู้ที่เธอมีต่อตนเอง สังคม และธรรมชาติรอบกาย
    สีธรรมชาติของ แซน สุวัลญา ศักดิ์สมบัติ
    แซน สุวัลญา ในสตูดิโอของเธอ
    แซน สุวัลญา ขณะเดินทางไปเรียนรู้การทำหนังสือเด็กปริ๊นท์แฮนเมด ณ Tarabooks ในเมือง Chennai ประเทศอินเดีย
    แซน สุวัลญา กับการเดินทางไปชมจิตรกรรมฝาผนัง ณ Bundi เมือง Rajasthan ประเทศอินเดีย
    แซน สุวัลญา ขณะแลกเปลี่ยนมุมมองทางศิลปะกับผู้คนในเมืองพาราณสีผ่าน ผลงานจิตรกรรมของเธอ
    แซน สุวัลญา ขณะเรียนรู้การใช้บล็อกไม้ในงานผ้า
    ผลงานของแซน สุวัลญา จากการเรียนรู้เทคนิคภาพวาดขนาดเล็กจากศิลปิน ณ เมือง Udaipur ประเทศอินเดีย
    กระบวนการผลิตสีส้มจากดอกแคแสดของ แซน สุวัลญา
    ผลงานจากสีธรรมชาติของแซน สุวัลญา
    ผลงานจากสีธรรมชาติของแซน สุวัลญา

     

  • ภาพประทับใจ :
    ไม่พบรูปภาพ